یکی از راههای مقاومت به خوردگی، ساخت آلیاژهای ارزان قیمت ( فولاد کربنی و کم آلیاژ) و سپس اعمال پوشش از طریق ذوب کردن آلیاژ مقاوم به خوردگی (در محیط مورد نظر که در صنعت نفت و گاز معمولا فولاد زنگ نزن و آلیاژهای پایه نیکلی می باشد) از طریق جوشکاری می باشد.

ضخامت اینگونه پوششها در مقایسه با پوششهای مقاوم به سایش، نسبتا بالا می باشد و به بیشتر از سه میلیمتر می رسد (ضخامت مقاوم به سایش کمتر از سه میلیمتر می رسد).

عمده کاربرد اینگونه پوششها در مخازن تحت فشار، راکتورهای اوره، تیوب شیت ها، راکتورهای هسته ای و هیدروکراکرها می باشد. از آنجاییکه وضعیت جوشکاری، تاثیر بسیار زیادی در کیفیت جوش حاصله دارد، لذا همواره سعی می شود که از لحاظ تخت (FLAT) جهت این فرایند استفاده می شود ومتداولترین راه اعمال این پوششها، جوشکاری زیرپودری (SAW) می باشد و در موارد محدودتر، از FCAW,PAW,ESW نیز استفاده می شود.

مواد مصرفی نیز بصورت الکترودهای روکشدار، توپودری، سیم جوش(صاف و کویل) و تسمه موجود می باشد.

 

در ادامه:  آلیاژهای مقاوم به خوردگی و پارامترهای جوشکاری جهت اعمال پوششهای ضد سایش و خوردگی